Vliegtuigen en satellieten kunnen sensoren aan boord hebben die de uitgezonden of gereflecteerde stralen van het aardoppervlak registreren. Onderzoekers gebruiken deze gegevens om meer weten te komen over de omvang, de samenstelling, de structuur of de gezondheidstoestand van het bos.

Sommige sensoren leveren beelden met weinig detail (in lage ruimtelijke resolutie), maar laten toe om regelmatig gegevens over grote oppervlaktes te verzamelen. De SPOT-VEGETATION beelden bijvoorbeeld hebben een resolutie van slechts 1 km, maar ze bedekken dagelijks bijna het hele oppervlak van onze planeet. Ze worden gebruikt om verschijnselen op globale schaal te bestuderen: droogte, ontbossing, bosbranden, seizoensveranderingen, enz.

Beelden met een hogere resolutie leveren meer detail, maar bedekken kleinere oppervlakten en kunnen een bepaald gebied maar een aantal keer per jaar waarnemen. Zij worden vooral gebruikt voor cartografi sche toepassingen, maar kunnen bijvoorbeeld ook de gezondheidstoestand van bomen bepalen.

Sensoren zoals het VEGETATION-instrument leveren beelden in lage ruimtelijke resolutie (wat betekent minder gedetailleerd), maar die een dubbel voordeel bieden: ze worden geleverd met een hoge frequentie en ze bedekken heel grote gebieden. Deze globale beelden worden gebruikt voor het opvolgen en bestuderen van fenomenen op continentale, regionale of globale schaal. Dit kunnen seizoensveranderingen van de vegetatie, droogte, ontbossing of bosbranden zijn.

Hoge resolutiebeelden zijn meer gedetailleerd maar bedekken minder grote gebieden. Ze dienen bijvoorbeeld om in een stedelijk gebied of in een plantage de verschillende soorten in kaart te brengen, om het identificeren van de verschillen in vegetatiebedekking of om het bepalen van de algemene gezondheidstoestand van de bomen.

Meer info