|
Het kleine Aralmeer herleeft
Met een oppervlakte van meer dan 60.000
km2 was het Aralmeer tot in de jaren '50 het vierde grootste meer
ter wereld en tevens de belangrijkste visreserve van de Sovietunie.
Ten gevolge van de omlegging in het begin van de jaren 60 van de
twee voornaamste zijrivieren van het meer door de sovjetplanningsdeskundigen
ten behoeve van de irrigatie van uitgestrekte landbouwgebieden,
hoofdzakelijk met katoen, is de oppervlakte van het Aralmeer gehalveerd,
het watervolume met meer dan 75% gedaald, het niveau meer dan 15
meter gezakt en het gehalte aan zouten verdrievoudigd. Dat had dramatische
gevolgen voor het milieu en de economie.
Vanaf het eind van de jaren '80 is het Aralmeer
in twee gesplitst: het kleine meer ("Bolshoi Aral") in
het noorden en het grote meer ("Malgi Aralau") in het
zuiden. In een poging deze ecologische ramp gedeeltelijk te herstellen,
heeft de Wereldbank besloten om de bouw van een dam te financieren
die het grote meer moet afscheiden van het minder verontreinigde
en een lager zoutgehalte bevattende kleine meer. Sinds de ingebruikname
van de "Kok Aral" dam afgelopen zomer heeft het kleine
Aralmeer reeds meerdere miljoenen kubieke meter water en 30% van
zijn oppervlakte herwonnen. Dit resultaat overstijgt de meest optimistische
voorspellingen.

Beeld van het kleine Aralmeer opgenomen met
het instrument MODIS
(Moderate Resolution Imaging) aan boord van de satelliet Terra
(NASA).
Het bovenste beeld dateert van 9 april 2006, het onderste van
8 april 2005.
Klik op de beelden om ze uitvergroot te zien op de website Earth
Observatory.
De beelden hierboven tonen de evolutie van het
kleine Aralmeer sinds de bouw van de dam. Het bovenste beeld is
van april 2006, het onderste van april 2005. De zones waar de expansie
het duidelijkst is, bevinden zich in het Noord-Oosten (de uitbreiding
van het water is verbonden met het hoofddeel van het kleine meer
door een kanaal en, op het beeld van 2005, omringd door gronden
die bleker zijn dan de omgevende gronden) alsook ter hoogte van
de verbinding van het hoofddeel van het kleine meer met het westelijke
deel (de spits van het schiereiland is verder van de zuidelijke
oever verwijderd op het beeld van 2006). Op beide beelden kan men
zien dat het westelijke deel gedeeltelijk met ijs is bedekt, alsook
de zuidoostelijke rand op het beeld van 2005.
Meer info
Origineel
artikel van New York Times
Aral
Sea op de website van UNESCO
|