Teledetectie
Dataverwerving
Beeldverwerking
  Kleurencomposieten
  Geometrische correcties
  Radiometrische correcties
  Contrastverbetering
  Filters
  Classificatie
  Visuele interpretatie
  Post-classificatie
  Indices
  Hoofdcomponentenanalyse
  Beeldcombinatie
  Satellietbeeldkaarten
  Combinatie van beelden en andere informatie: DEM en DTM
Radar
GIS
 
Radiometrische correcties
 

...maar wat doen we dan met al deze verstoringen?

Een ideaal aardobservatiesysteem zou uitgerust moeten zijn met een perfecte spectroradiometer, die precies en uniform de hoeveelheid teruggekaatste energie van het aardoppervlak meet.

Het zonlicht dat op de voorwerpen valt, wordt jammer genoeg verstoord in de atmosfeer en verlicht niet alle voorwerpen onder eenzelfde hoek. Bovendien moet het weerkaatste licht ook nog eens door de atmosfeer reizen alvorens geanalyseerd te worden door de sensor van de satelliet en dit verstoort het signaal nog eens.

 

Deze verstoringen zijn te wijten aan de gassen en stofdeeltjes in de atmosfeer die sommige golflengten absorberen en/of reflecteren, en zo de spectrale eigenschappen van de straling wijzigen. Bovendien wordt de elektronische verwerking van de door de en opgevangen straling ook verstoord. Bijgevolg is het nogal moeilijk om precieze radiometrische waarden te verkrijgen aan de hand van de gegevens die aardobservatiesatellieten registreren. Het kan soms echter zeer wenselijk zijn deze gegevens precies te kalibreren, bijvoorbeeld om de gegevens van verschillende satellieten of van een zelfde satelliet op verschillende momenten te vergelijken.

Er bestaan verschillende methodes om deze fouten te verbeteren. Sommige zijn gebaseerd op ingewikkelde wiskundige modellen die de voornaamste interacties beschrijven. Deze modellen zijn doeltreffend, maar hun toepassing veronderstelt dat men de waarden van sommige parameters kent (zoals de samenstelling van de atmosfeer) tijdens en op de plaats van de opname, wat zelden mogelijk is.
Andere methoden voor radiometrische verbeteringen zijn gebaseerd op waarneming van referentie-oppervlakken waarvan men het radiometrische profiel kent. Vrije wateroppervlakten, ijskappen en uitgestrekte zandwoestijnen worden vaak gebruikt, maar ook hier zal men begrijpen dat deze verbeteringen in de praktijk niet altijd even makkelijk zijn. In feite gebeurt een zeer groot deel van het onderzoek in teledetectie op basis van gegevens zonder radiometrische correcties.