Teledetectie
Dataverwerving
Beeldverwerking
  Kleurencomposieten
  Geometrische correcties
  Radiometrische correcties
  Contrastverbetering
  Filters
  Classificatie
  Visuele interpretatie
  Post-classificatie
  Indices
  Hoofdcomponentenanalyse
  Beeldcombinatie
  Satellietbeeldkaarten
  Combinatie van beelden en andere informatie: DEM en DTM
Radar
GIS
 
Contrastverbetering
 
Hoe verbeteren we het beeld: iets meer contrast

Met de meeste systemen voor digitale beeldweergave kunnen we per basiskleur 256 intensiteitswaarden onderscheiden. Een beeld dat volledig gebruik maakt van al deze waarden (dit wil zeggen ook de waarden 0 en 255) heeft een uitstekend contrast (het kleurengamma strekt zich uit van zwart tot wit en bevat volledig gesatureerde kleuren). Een beeld dat daarentegen slechts een smal bereik van waarden bestrijkt, geeft een zwak contrast ("grijsachtig").


Het bovenste beeld heeft een zwak contrast. De histogrammen onder in het beeld laten zien dat de waargenomen digitale waarden slechts enkele tientallen waarden bestrijken in de rode en groene spectrale banden, en nog minder in de blauwe band. Deze histogrammen tonen ook dat de blauw- en groenwaarden globaal hoger liggen dan de roodwaarden, wat verklaart dat het beeld er overwegend groen-blauw uitziet.

In het onderste beeld heeft men een contrastspreidingsfunctie toegepast, dit wil zeggen dat de digitale waarden van het oorspronkelijke beeld gewijzigd werden volgens een specifieke lineaire functie voor elk van de 3 bestanddelen RGB (V'R = kR*VR + cR), zodat alle mogelijke waarden gebruikt worden (0-255).


Deze functie wordt bijna altijd toegepast voor de analyse van teledetectiebeelden. De sensoren van de aardobservatiesatellieten zijn immers afgesteld om sterk uiteenlopende weerkaatsingen te kunnen registreren, zoals woestijnen en pakijs (sterk weerkaatsende gebieden), of tropisch regenwoud en oceanen (zeer donkere gebieden).